Elif Naci

Elif Naci
  • Meslek : Ressam, müzeci, gazeteci
  • Doğum : 1898 – Gelibolu
  • Ölüm : 1987 - İstanbul
  • Başlıca Eserleri : On Yılda Resim 1923-1933, Şarkta Resim, Elif’in 60 Yılı, Resimde ve Basında, Anılardan Damlalar

Hat sanatını resme sokan ressam Elif Naci, ilköğrenimini babasının görevi dolayısıyla bulundukları Edirne’de yaptı. İstanbul’da Ayasofya Rüşdiyesi ile Vefa Sultânîsi’ni bitirdikten sonra Sanâyi-i Nefîse Mekteb-i Âlîsi’nin resim bölümüne girdi. Okula başladıktan birkaç ay sonra I. Dünya Savaşı çıkınca askere alınarak savaş boyunca dört yıl askerlik yaptı. Terhis edilince okuluna geri döndü ve Çallı İbrahim’in atölyesine girdi. Kendisi bu konuda, “Çallı ve arkadaşları Paris’te çalışmışlardı ve bir çeşit empresyonizmi Türkiye’ye ilk getiren insanlardı. Akademiye gelir gelmez elimizden stompu ve ‘sauce’u bıraktırarak yanmış kömürü, füzeni veren hocamız Çallı İbrahim oldu. Yağlı boya sınıfına geçince, Batı’da çoktan ömrünü tamamlamış olan empresyonist görüşü bize aşıladı ve biz hepimiz birer empresyonist olduk” der. Öğrenciliği sırasında arşiv memuru olarak gazeteciliğe başladı. Gazete ressamı olmak istemeyen Elif Naci, sonradan çeşitli sanat yazıları da yazdı ve iyi bir polemist oldu. İlk çalıştığı gazete olan İleri gazetesinin ardından İkdam, İfham, Milliyet, Tan, Son Telgraf ve Cumhuriyet gazetelerinde çalıştı. Akademiyi bitirince Türk ve İslâm Eserleri Müzesi’ne önce müdür yardımcısı, sonra müdür oldu. Bu görevi sırasında resimlerine Arap harflerini ve Türk motiflerini soktu.

Ressam Cemal Tollu tarafından resimleriyle şiir yazan, Avrupa tesirinden uzak yerli bir sanatçı olarak tanımlanan Elif Naci, ilk şahsî sergisini 1930’da Alay Köşkü’nde açtı. Bu sıralarda bir yandan Galatasaray sergilerine, bir yandan da Müstakil Ressam ve Heykeltıraşlar Birliği’nin sergilerine katılıyordu. Sanat hayatına büyük bir gürültüyle girişi, 1933’te açılan, kurucuları arasında bulunduğu D Grubu’nun ilk sergisiyle oldu. Ondan sonra bu grup Halkevi, Güzel Sanatlar Akademisi ve Fransız Konsolosluğu salonlarında olmak üzere on beş sergi daha açtı. Yurt dışında da Budapeşte, Atina, Bükreş, Moskova, Brüksel, Londra ve Paris’te çeşitli karma sergilere katılan Elif Naci, ikinci şahsî sergisini 1947’de Eminönü Halkevi’nde, üçüncüsünü ise retrospektif olarak 1951’de Galatasaray Lisesi girişinde açtı. 1963 yılında Topkapı Sarayı Müzesi müdür yardımcılığından emekliye ayrılsa da gazeteciliğini Cumhuriyet gazetesinin arşiv memuru olarak hayatının son yıllarına kadar sürdürdü.

 

beyaztarih.com'da yayınlanan makale, röportaj, özel dosyalar, ansiklopedi, resimlerle tarih ve sorularla tarih yayınlarının tüm yayın telifleri beyaztarih.com'a aittir. Yapılacak küçük alıntılar dışında hiçbir şekilde çoğaltılamaz.
Kaynakçalar

Güvemli, Zahir, Elif Naci, Diyanet İslam Ansiklopedisi, 1995, Cilt: 11, syf: 38-39

DİĞER ANSİKLOPEDİLER
KELAM

Su nasıl suya benzerse, bir milletin geleceği de geçmişine öyle benzer.

İbn Haldun